Szanse na rozwój gmina widzi w swoim położeniu i walorach przyrodniczych: bliskość Legnicy oraz fakt posiadania na terenie gminy dużych, czystych zbiorników wodnych pretenduje Kunice do roli miejscowości, w której można zamieszkać i wypocząć z dala od wielkomiejskiego zgiełku i zanieczyszczeń.

Priorytetowym celem gminy jest wykonanie pełnej infrastruktury technicznej na terenach nowopowstałych osiedli mieszkaniowych, co zachęci potencjalnych inwestorów do zamieszkania na naszym terenie i będzie sprzyjało rozwojowi drobnej wytwórczości oraz powstawaniu większych zakładów produkcyjnych. Przygotowano już 2 osiedla mieszkaniowe: Ziemnice I i Kunice jednostka B. Osiedla te obejmują ok. 300 działek budowlanych. Docelowo zamieszka tam ok. 1200 osób.

Studium kierunków i uwarunkowań rozwoju przestrzennego gminy Kunice przewiduje w każdej miejscowości tereny pod rozwój sektora usługowego i nieuciążliwych gałęzi przemysłu.

Bogactwo historii tego rejonu dokumentują nieliczne zbadane już świadectwa przeszłości, jak np. cmentarzysko z okresu halsztackiego kultury łużyckiej (IX-VII wiek p.n.e.) na pd. - zach. od Kunic oraz pozostałości po grodzie obronnym z tego samego okresu, które odkryte zostały po północnej stronie Jeziora Kunickiego, w odległości ok. 2 km od wsi. Grodzisko założone zostało na dawnej wyspie, jednak jego ślady odnaleziono na niewielkim wzniesieniu lądu stałego. Nie może to dziwić przy uwzględnieniu faktu naturalnego, a więc powolnego zaniku jezior. Wiadomo, iż pierwotna powierzchnia Jeziora Kunickiego była półtora razy większa od obecnej zaś Jezioro Jaśkowickie zmniejszyło się dwukrotnie. Okres intensywnego osadnictwa słowiańskiego na Pojezierzu Kunickim przypadł na VIII w., znacznie wyprzedzając czasy osadnictwa niemieckiego (XIII-XIV wiek) i towarzyszącą mu lokalizację istniejących wsi na prawie niemieckim. Pierwsze zachowane na piśmie wzmianki o Kunicach pochodzą z 1318 roku.